Posts tonen met het label Gedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gedicht. Alle posts tonen

donderdag 30 januari 2014

Ik wou dat ik Jan Hanlo was


Ik wou dat ik Jan Hanlo Was
Dan schreef ik Ote Boe

En dan won ik heel veel prijzen
want doorbrak ik een taboe

Heel veel lof en heel veel eerbied
voor mijn oergedrocht
En heel veel drinken, steeds meer drinken
en dichter drinken bocht

Vandaar ook al die kronkels
zinsbouwkronkelsklank
klanken bootsen boots mij na
OTE OTE BOE

Ik wou dat ik Jan Hanlo Was
En anders Anne Frank

vrijdag 8 juni 2012

Michael

De zon kust liefdevol de grond
Vol beloftes voor de morgenstond
Wanneer ik in stilte word vervoerd
Mijn voet het wolkendek beroert
Het ritme van beweging leidt mijn vlucht
In de stilte van de ochtendlucht
’t is hier waar de hemel op aarde is
Omdat ik niets en niemand mis
Heb ik het eeuwige leven
Al is het maar voor even.

donderdag 3 mei 2012

Zwagerman

Een idyllisch groene weide
Schaapjes dartelen heen en weer
En op een bankje zit de oude schrijver
Aandachtig te genieten
Van zijn naakte jongeheer.
Ook natuurschoon kent zijn grenzen
Gadverdamme, Gerard weer

vrijdag 27 april 2012

Stel je voor...

Stel je voor dat je kon worden
kon worden wat je wou
Dan werd ik vast een echte vent
Dan had ik ied're vrouw
Dan zei ik doe je de groeten
Schopte ik jou in de kou
Want als ik ied're vrouw kon krijgen
Wat moet ik dan met jou?

Stel je voor... by De Dingen

dinsdag 24 april 2012

Wachtend op de 17

Zo staan ze daar getweëen
Elkaar nog net niet uit te kleëen
Geen ogen voor de omstanders
Enkel ogen voor elkmaar

Een aai, een kusje, lieve woordjesb
een besef van eeuwigheid

Geen acht meer op de omstanders
Geen aandacht voor de rest
Een kus, een aai en lieve woorde
die wij (per ongeluk) ook hoorden

Maar met oogen, handen, lippen
Bestemd voor slechts elkaar
Staan ze daar getweëen
De abri aan te kleëen

vrijdag 20 april 2012

Amsterdam, 22 maart 2007

Mensenmassa
Uren staan
Duwen, dringen
Zwaan-kleef-aan

Mensenmassa
Beetje dansen
Duwen, vallen
Nauwelijks nog staan

Mensenmassa omgekeerd
Energie die traag vervaagt
En alle oren vullen zich
Met stilte die om aandacht vraagt.

donderdag 19 april 2012

't zijn Allemaal maar Woorden

Zal ik je vergelijken met een zomerdag?
Je bent veel warmer en veel zachter
(na een enk’le oogopslag was ik dáár achter)
En je aanblik vervult mij met... Ach!

Laat ik dat aan een dichter die vermag
Te schrijven hoe de wereld stopt
En zijn hart een slagje sneller klopt
Als hij zijn blik werpt op je lach...

Geen woord van mij zou eerbied doen
Aan je schoonheid of de warme dagen
Ik zou nooit kunnen zeggen

Dat jij en ’t warme zon seizoen
Dezelfde mantel dragen...
Ik ben allang blij dat jij mij kent.

zondag 1 april 2012

{Titelloos Gedicht}

Het borrelt in zijn binnenste
maar hij dorst niet meer te vragen
naar één klein glaasje water
om naar de zee te dragen

zaterdag 24 maart 2012

Een lichte lenteregen

Je vingertop zoekt de knop
en - zonder twijfel - drukt er op
Genoeg gezien. Genoeg gehoord.
Dat is het. Hier zijn we dus.
De laatste twee van onze soort.

Zachtjes praten, pretoog plukt
de plastic bloem. Klopt het
dat de polen smelten? We praten
praatjes tot het ochtendlicht

De nieuwe zon, die blijft maar even
De lente duurt een leven lang

donderdag 22 maart 2012

Besmet

Naakte armen
en bedekte handen
de wind slaat op zijn huid
met bril voor ogen meedogenloos
alleen alleen vooruit

Het hart dat rode stroop
naar dikke vingers pompt
loopt over van een passie
die in schuldgevoel verstomt

Hemelwaarts alsof hij zweeft
en vallen of hij vleugels heeft
Te veel gedaan. Te hard geleefd
Zijn macht verloren - harnas kwijt.
Een laatste aanval zonder strijd

dinsdag 20 maart 2012

Apocalypse

Toen ik vanochtend zei
alles komt ten eind -
De Wereld is gedoemd
waarom zei je toen
Je hebt gelijk er is niets meer aan te doen

Je weet toch wel
dat ik jouw woorden
als waarheid accepteer?

Ik geloof meer in mijn meisje
dan in onze lieve heer

vrijdag 16 maart 2012

Wederom een Grote Literator

In de serie Grote Literatoren een volgend Gedichtje van De Maaike:

Carlos Ruiz Zafon

Ik wou dat ik dat kon


donderdag 8 maart 2012

Schrijvertje

Om te zwoegen op de komma
En een schrijvertje te zijn...
Om te denken over boeken
En te dromen in kwatrijn!

Lange dagen zweten
boven volgeschreven lijn
Om precies díe plek te vinden
Waar een rust zou moeten zijn

En als na jaren noeste arbeid
Mijn ouvre dan verschijnt
Verlicht door dat vooruitzicht
Weer een lezer kunnen zijn.

dinsdag 6 maart 2012

De bibliothecaris van Babel

Misschien dat in al die boeken
Die hier verspreid in kasten staan
Het antwoord wel is op te zoeken
Op de Grote Vraag van het Bestaan

Maar volgens mij heeft al dat lezen
- hoewel het goed was voor mijn geest –
Mij tot nog toe slechts bewezen
Dat die vraag nooit echt heeft bestaan.

Of is het zo dat al die schrijvers
De avant-garde en de achterblijvers
Haar bedekken, laag na laag

Omdat zij een onbeduidend antwoord vrezen?
Ik weet alleen: ook dit lezen
Is een zoeken naar De Vraag.

zondag 4 maart 2012

Ilja Leonard Pfeijffer

Dat hij de pen met rust liet
en voor eeuwig zweeg
Hij oogt al als een ziekte
ik wou dat hij hem kreeg

De Maaike

zondag 19 februari 2012

Nog een klein gedichtje

Knutselfiets

De diefstal van mijn knutselfiets
Bleek, hoewel heel mijn zaligheid en ziel
Gestort was in het rechten van zijn wiel
Een gebeurtenis van niets

dinsdag 14 februari 2012

Valentijnsdag 2012

Speciaal voor Valentijnsdag weer een onderbreking van Livia (waarvan vandaag ook nog een aflevering verschijnt hoor!). Weer een gedicht - wellicht geen episch drama als het vorige gedicht , maar toch.

Mijn Lief
Je vertelde over vroeger
Hoe we samen liepen
Door drukke winkelstraten
Tassen vol met kleren
Muziek en nieuwe boeken
De films die we zagen
De concerten waar we waren
Het enige wat ik uit kon brengen:
Ik hield vroeger al van jou

Het lijkt zo lang geleden
Maar het is nog zo dichtbij
Een vraag brandt mijn lippen:
Hield jij vroeger al van mij?

Verzwakt door warme dagen
Futloos op de bank
Zittend op het strand
In de duinen, hand in hand
Een kus op je wang
Een hand door je haar
Je kijkt me vragend aan
Met die mooie grote ogen
Alles wat ik zeggen kan:
Ik hield vroeger al van jou
Het lijkt zo lang geleden
Maar het is nog zo dichtbij
(of is het lang geleden
En lijkt het nog dichtbij?)
Altijd al een zwak voor jou
Mijn kracht was als een twijg
Een ent een bloem een leeg papier
Wachtend op jouw hand
Het is voor mij nu duidelijk:
Ik hield vroeger al van jou
Brandt nog op mijn lippen:
Hield jij vroeger ook van mij?


zondag 12 februari 2012

Teruggevonden gedichtje

Achter een post over de kabinetsformatie in 2006 geplakt, vond ik het volgende gedichtje terug:

Overpeinzingen
Hoe meer zielen hoe meer vreugd
en zoveel zielen doet mij deugd
gesteund door zoveel goede mensen
Wat kan een mens zich nog meer wensen?
Wat meer zou een mens nog kunnen
wat meer zou men hem nog gunnen
dan een stem die men horen kan?
Wat zou je allemaal kunnen dan?

En dus staan we daar, niet als mens
Maar als deel van de volkswens